Ποιος ψυχολόγ@ς είναι κατάλληλ@ς για μένα;
Ένας άνθρωπος ρωτά: „Πού πάει ο δρόμος για τον σταθμό;“
Απαντά…
o θεραπευτής με τη μέθοδο της προσωποκεντρικής προσέγγισης: „Δεν ξέρετε πού είναι ο σταθμός και αυτό δεν σας κάνει μόνο λυπημένο, αλλά και λίγο θυμωμένο.“
o θεραπευτής ψυχοδυναμικής προσέγγισης: „Θέλετε να ταξιδέψετε;“
o ψυχαναλυτής: „Εννοείτε αυτό το μακρύ σκοτεινό κτίριο, όπου τα τρένα μπαίνουν και βγαίνουν συνέχεια;“
ο κοινωνικός λειτουργός: „Δεν ξέρω, αλλά θα σας πάω εκεί γρήγορα.“
ο κοινωνικός παιδαγωγός: „Δεν ξέρω, αλλά είναι καλό που μπορούμε να μιλήσουμε γι’ αυτό.“
ο θεραπευτής Gestalt: „Άφησε το να είναι αληθινό μέσα σου ότι θέλεις να πας στον σταθμό.“
ο βιοενεργειακός θεραπευτής: „Κάντε λίγο: σχ… σχ… σχ…“
ο γνωσιακός-συμπεριφορικός θεραπευτής: „Σηκώστε το δεξί σας πόδι, σπρώξτε το μπροστά, ακουμπήστε το τώρα κάτω. Πολύ καλά. Ορίστε και μια καραμέλα.“
ο ψυχίατρος: „Σταθμός; Ταξίδι με τρένο; Σε ποια θέση ταξιδεύετε;“
ο νευρολόγος: „Έχετε λοιπόν χάσει τον προσανατολισμό σας. Σας συμβαίνει αυτό συχνά;“
ο οικογενειακός συστημικός θεραπευτής: „Τι πιστεύετε ότι σκέφτεται η αδερφή σας, τι νιώθουν οι γονείς σας όταν ακούν ότι θέλετε να πάτε στον σταθμό;“
ο συστημικός θεραπευτής: „Φανταστείτε: ξαφνικά συμβαίνει ένα θαύμα και βρίσκεστε ήδη στον σταθμό. Τι έχει αλλάξει μ’ αυτό;“
ο ψυχοδραματιστής: „Στον σταθμό; Ωραία. Ας το παίξουμε αυτό. Δώστε μου το καπέλο σας, σας δίνω το σακάκι μου και μετά…“
ο οδηγός φανταστικού ταξιδιού (καθοδηγούμενη απεικόνιση): „Κλείστε τα μάτια, φανταστείτε: ένα λουλούδι στην άκρη ενός δρόμου…“
ο ειδικός στο NLP: „Φαντάσου ότι βρίσκεσαι ήδη στον σταθμό! Τι βήματα έκανες πριν, ώστε τώρα να έχεις επιτυχία και να είσαι εκεί;“
ο θετικiστής: „Κλείστε τα μάτια και πείτε στον εαυτό σας: είμαι υπέροχος και μοναδικός και εμπιστεύομαι το υποσυνείδητό μου ότι ξέρει τον σωστό δρόμο για μένα.“
ο προσωποκεντρικός θεραπευτής με προκλητική προσέγγιση: „Πού είναι ο σταθμός; Στοιχηματίζω ότι δεν θα το βρείτε ποτέ!“
ο θεραπευτής μετενσάρκωσης: „Γυρίστε με τη σκέψη σας πίσω πριν από τη γέννησή σας, και ακόμη πιο πίσω σε μια προηγούμενη ζωή, όπου ζητάτε τον δρόμο για τον σταθμό: Ποιο κάρμα σας αναγκάζει να βασίζεστε ξανά και ξανά στη βοήθεια των άλλων;“
ο ψυχολόγος/σύμβουλος συναλλακτικής ανάλυσης: „Από ποια εσωτερική κατάσταση με ρωτάτε αυτό τώρα;“
ο παιδαγωγός: „Ξέρω βέβαια πού είναι ο σταθμός. Αλλά νομίζω ότι είναι καλύτερο για σένα να το βρεις μόνος σου.“
ο ανθρωπιστικός ψυχοθεραπευτής: „Αν πραγματικά θέλεις να πας εκεί, θα βρεις και τον δρόμο.“
…γιατί το χιούμορ χρειάζεται πάντα